Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

Η οικονομική ζωή.

1. Πού βασιζόταν η οικονομία της οθωμανικής αυτοκρατορίας πριν την παρακμή της;

Picture
                                                                           Παζάρι
Η οικονομία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στηριζόταν κυρίως στις αγροτικές καλλιέργειες (σιτάρι, κριθάρι, βαμβάκι, καπνός, λάδι, σταφίδα). Οι κτηνοτρόφοι, είτε ζούσαν μόνιμα σε ένα μέρος είτε ήταν νομάδες, πρόσφεραν μαζί με τους αγρότες πρώτες ύλες στη βιοτεχνία για την παραγωγή νημάτων και υφαντών. Η παραγωγή ικανοποιούσε κυρίως τις ανάγκες του σπιτιού. Όσα προϊόντα τους περίσσευαν, οι γεωργοί τα πουλούσαν στις τοπικές αγορές ή τα διέθεταν στο εξωτερικό, με αντάλλαγμα κυρίως βιομηχανικά εργαλεία και άλλα προϊόντα.




2. Τι συνέβαλε στην παρακμή της οθωμανικής αυτοκρατορίας;
Οι γεωγραφικές ανακαλύψεις, η χρήση νέων εμπορικών δρόμων και ο τερματισμός των κατακτήσεων συνέβαλαν στην παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι έμποροι από τη Δυτική Ευρώπη δεν ήταν υποχρεωμένοι πλέον να περνούν από το έδαφος της για να πάνε στην Ινδία ή την Κίνα. Έτσι τα κρατικά της έσοδα από τους φόρους του εμπορίου σταδιακά μειώθηκαν και το νόμισμά της υποτιμήθηκε. Προοδευτικά η οικονομική δραστηριότητα πέρασε κυρίως στα χέρια των υπηκόων του Σουλτάνου και ιδιαίτερα των Ελλήνων.



3. Ποιοι παράγοντες ωφέλησαν τις οικονομικές δραστηριότητες των Ελλήνων;

             α) Η συνθήκη του Κάρλοβιτς (1699)

       
Συνεδρίαση αντιπροσώπων της Συνθήκης                         Ο σουλτάνος Μουσταφά Β'
του Κάρλοβιτς.                                                             
                
Η Συνθήκη του Κάρλοβιτς ήταν μια διεθνής συνθήκη ειρήνης που υπογράφηκε στις 26 Ιανουαρίου 1699 στο  Κάρλοβιτς, μια πόλη στη σημερινή Σερβία. Η συνθήκη τερμάτισε τον αυστροοθωμανικό πόλεμο του 1683-1697 στον οποίο οι Οθωμανοί ηττήθηκαν.

Η συνθήκη είχε αξιοσημείωτες συνέπειες για τους Έλληνες, γιατί έδωσε τη δυνατότητα στους Έλληνες εμπόρους να ξαναρχίσουν το εμπόριο με τη Βενετία και την Αυστριακή Αυτοκρατορία, γεγονός που είχε καθοριστικές συνέπειες στην οικονομική αναγέννηση του Γένους. 
Επίσης, ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι στην υπογραφή της συνθήκης ο επίσημος αντιπρόσωπος του σουλτάνου Μουσταφά του Β΄ ήταν ο Φαναριώτης, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, γεγονός που σηματοδοτεί την άνοδο των Φαναριωτών στον οθωμανικό κρατικό μηχανισμό κατά τον 18ο αιώνα.

                     β) Η συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774)



Η συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή πήρε το όνομά της από το ομώνυμο βουλγαρικό χωριό, στο οποίο υπογράφηκε το 1774 και ήταν το αποτέλεσμα του πρώτου μεγάλου ρωσοτουρκικού πολέμου (1768-74), στον οποίο οι Ρώσοι νίκησαν τους Οθωμανούς στη Βουλγαρία. Οι Οθωμανοί έτσι αναγκάστηκαν να ζητήσουν ειρήνη 
Σε ό,τι αφορά στα ελληνικά ενδιαφέροντα, με την υπογραφή της Συνθήκης κατοχυρώθηκε νομικά το δικαίωμα της χρήσης της ρωσικής σημαίας από Έλληνες πλοιοκτήτες, όπως και η ναυπήγηση πλοίων μεγάλου εκτοπίσματος. Χρησιμοποιώντας τη ρωσική σημαία ο εμπορικός στόλος των Ελλήνων πλοιοκτητών αναπτύχθηκε θεαματικά.
Πολλοί Έλληνες μετά την υπογραφή της συνθήκης, εγκαταστάθηκαν στη Ρωσία ιδρύοντας νέους οικισμούς σε εκτάσεις που παραχώρησε η ίδια η Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας ειδικά στους Έλληνες.
Το σημαντικότερο άρθρο όμως της Συνθήκης αυτής για τους Έλληνες ήταν το 7ο  κατά το οποίο: «Η Πύλη υπόσχεται να παρέχει συνεχή προστασία στη Χριστιανική Θρησκεία και τις εκκλησίες αυτής».
                Johann-Baptist Lampi d. Ä. 001.jpg
                 Η πινακίδα της συνθήκης                                                    Η Αικατερίνη Β' 
                         
              γ) οι διομολογήσεις
Ήταν  εμπορικές συμφωνίες που έκαναν οι δυτικές χώρες με τους Οθωμανούς Σουλτάνους. Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζονται οι συμφωνίες εκείνες μεταξύ πολιτισμένου και ημιβάρβαρου Κράτους βάσει των οποίων παρέχονται εξαιρετικά προνόμια στους υπηκόους του πρώτου Κράτους, που διαμένουν στο έδαφος του δευτέρου.
Αυτές ευνόησαν το ελληνικό εμπόριο και τη ναυσιπλοΐα, αφού έδωσαν τη δυνατότητα στους Έλληνες να υψώνουν στα καράβια τους τις σημαίες των χωρών αυτών.

4. Πού δημιουργήθηκαν τα σημαντικότερα κέντρα του ελληνικού εμπορίου;
                                                            Μοσχόπολη (Αλβανία)
Μεγάλες πόλεις, όπως η Κοζάνη, η Μοσχόπολη, τα Ιωάννινα, η Θεσσαλονίκη αλλά και νησιά, όπως η Χίος, η Ύδρα και τα Ψαρά, έγιναν σημαντικά κέντρα του ελληνικού εμπορίου.